11 marca 2019

Wehikuł czasu

„Wehikuł czasu” – przekonaj się co czuje senior

Czy zrobienie herbaty, zapłacenie za zakupy albo podniesienie przedmiotu z podłogi może być dużym problemem dla sprawnej fizycznie młodej osoby? TAK! Wystarczy, że zostanie mu dodanych… 40,50 lat! „Wehikuł czasu” to nowa propozycja tarnowskiej Fundacji Zielona Przystań przy współpracy Międzyosiedlowych Centrów Aktywności Senioralnej.

Celem projektu jest zwiększanie empatii, zrozumienie potrzeb osób starszych, zmniejszenie barier międzypokoleniowych.

W ramach projektu wykorzystywany jest specjalny strój – symulator starości, który pozwala młodszym ludziom przeżyć ograniczenia występujące w podeszłym wieku. Każdy, kto wypróbował symulator starości GERT jest w stanie lepiej zrozumieć starszych ludzi. Symulator stworzył Wolfgang Moll – projektant i ergonomista, członek Niemieckiego Towarzystwa Gerontologii i Geriatrii. Symulator był stosowany podczas zajęć w niemieckich, szwajcarskich i austriackich uniwersytetach, klinikach, centrach medycznych oraz największych firmach m.in.: BMW, MAN, Bosch, Siemens.

W ramach „Wehikułu czasu” uczniowie zakładają symulator, który ogranicza ruch i zwiększa ciężar osoby o kilkanaście kilogramów.
Okulary pozwalają zobaczyć świat oczami osoby chorej na jaskrę, zaćmę, cukrzycę. Słuchawki ograniczają słuch, a nakładki na buty stwarzają problemy z utrzymaniem równowagi.

Osoby ubrane w symulator mają za zadanie wykonać proste czynności, np. przygotować posiłek w zainscenizowanej kuchni, zrobić zakupy w sklepie, załatwić sprawę w urzędzie.
Dodatkowo wykonywane są zdjęcia, na których osoby „postarzane” są o kilkadziesiąt lat.

Aby poznać problemy chorującego na Parkinsona zakładane są specjalne rękawice, które powodują drżenie rąk.

Opinie uczniów:
Kamil: „Szok, nie wiedziałem, że jest tak trudno. Teraz już wiem, że najprostsze czynności są problemem dla mojej babci.
Ada: „Było źle, to takie szuranie, jak babcie…”
Dominik: „Boleśnie” (choroba Parkinsona)
Kuba: „Ciężko, wszystko kompletnie jak za mgłą.” (zaćma)
Grzesiek: „Straszne uczucie, zlewają się wszelkie kolory.”
Marlena: „Chodzenie było ciężkie i podnoszenie rąk.”
Kaśka: „Okropne, nie mogłam zapanować, spiąć mięśni, żeby je utrzymać.”
Weronika: „Ciężko było, trudno się chodziło, czytało…”
Kinga: „Równowagę jest ciężko utrzymać; nie dziwię się, że starsi tak często się przywracają.”

– Nasi uczniowie zgodnie stwierdzili, że ten projekt jest niezwykle potrzebny młodym ludziom, którzy powinni umieć zmienić perspektywę, ponieważ takie doznanie prawdopodobnie prędzej czy później dotkną każdego z nas. Doświadczenie takich przeżyć osobiście na pewno zostaje długo w pamięci i uwrażliwia na los osób starszych, nie tylko tych bliskich, ale także tych spotykanych każdego dnia gdzieś obok.  W dzisiejszym świecie zdominowanym przez technologie informatyczne, w rosnącym oddaleniu od innych, bardzo potrzebujemy narzędzi, dzięki którym będzie można rozbudzić w młodych osobach empatię i wrażliwość na drugiego człowieka i zmniejszyć bariery międzypokoleniowe.  Dzięki „Wehikułowi czasu” na pewno się uda – podkreśla Dorota Zeleśny dyrektorka Szkoły Podstawowej nr 8 w Tarnowie.

 

W ramach projektu rozdawane są także broszury o tym jak łatwo i „z głową” można pomóc osobom niepełnosprawnym, starszym spotkanym na ulicy.

Zajęcia trwają ok. 40 minut i są przeznaczone są dla uczniów klas siódmych i ósmych szkoły podstawowej oraz szkół średnich.

„Wehikuł czasu” dla szkół

• warsztaty trwające ok. 45 minut (godzina lekcyjna)
• grupa ok. 25 osób na zajęciach (klasa)
• osoby, które założyły kombinezon otrzymują „identyfikator członka misji Wehikuł Czasu”
• minimalna liczba grup (klas) biorąca udział w warsztatach w danym dniu – 4

Dotychczasowe warsztaty zorganizowane w szkołach cieszyły się dużym zainteresowaniem i były dobrze oceniane zarówno przez nauczycieli jak i uczniów. W zajęciach uczestniczyło już ponad 900 uczniów szkół podstawowych i średnich w Tarnowie i regionie tarnowskim. Zajęcia są odpłatne.
Organizatorami zajęć są osoby na co dzień współtworzące Centra Senioralne w Tarnowie, a także pracujące z osobami starszymi, cierpiącymi na choroby otępienne takie jak Alzheimer, Parkinson.

„Wehikuł czasu” dla firmy

To propozycja skierowana zwłaszcza dla:

  • pracowników działów obsługi klienta, pracowników banków, sklepów
  • pracowników instytucji zajmujących się opieką nad osobami starszymi, niepełnosprawnymi
  • opiekunów medycznych

Oferta zajęć:

  • warsztaty trwające ok. 90 minut
  • grupa do 12 osób na zajęciach
  • każdy uczestnik zajęć otrzymuje certyfikat potwierdzający udział w warsztatach
  • osoby, które założyły kombinezon otrzymują dodatkowo „identyfikator członka misji Wehikuł Czasu”
  • promocyjna opłata za grupę

 

„Wehikuł czasu” w Twojej szkole, firmie? 

Nic prostszego. Prosimy o kontakt z nami: kontakt@fundacjazp.pl i 507 127 311

 

Zamawiając „Wehikuł czasu” wspierasz działanie Fundacji Zielona Przystań na rzecz osób starszych, niepełnosprawnych.

 

Referencje:

Szkoła Podstawowa nr 8 w Tarnowie – więcej

 

O nas:

Radio RDN Małopolska

Wehikuł czasu pozwala zrozumieć starość

Ma pokazać młodym ludziom z jakimi ograniczeniami zmagają się seniorzy. Przy pomocy „symulatora starości”uczniowie tarnowskich szkół mogą się przekonać jak trudno jest być seniorem. Zakładając na siebie specjalny kombinezon, młodzi ludzie w kilka minut mogą poczuć się jak 70-80-letnie osoby, które mają problemy z wejściem po schodach czy utrzymaniem w rękach łyżki lub szklanki herbaty – więcej

 

Warsztaty „Wehikuł czasu”

Ada: „było źle, to takie szuranie, jak babcie…”
Kamil: „jak jest złotówka i 5 zł to nie wiadomo co jest co”
Łucja: „masakra, aż tak jest źle ze wzrokiem?” (zaćma)
Dominik: „boleśnie” (choroba Parkinsona)
Maksymilian: [żeby zamieszać herbatę, nie mieszał łyżeczką, włożył ją tylko do herbaty, drżenie ręki „samo” mieszało herbatę]
Kuba: „ciężko, wszystko kompletnie jak za mgłą” (zaćma)
Marcelina: „czaicie, jakby to było się malować?” (choroba Parkinsona)
Julka: „wszystko ciężko! jakbym miała tak na co dzień funkcjonować…” – więcej

 

 

 

„Wehikuł czasu” realizowany jest przez Fundację Zielona Przystań i projekt był współfinansowany ze środków Unii Europejskiej w ramach projektu „Małopolski Ośrodek Wsparcia Ekonomii Społecznej – Subregion Tarnowski”.